این روزها تنها چیزی که آرامم می کند یکی از  نوای های محلی  دلنشین مردمان کارادنیز است .‌‌ این موسیقی و نوا برای شنیدنش دو چیز حتمی می طلبد ، یکی آشنایی با فرهنگ این سرزمین دومین دلی شکسته داشتن ، در این موسیقی اشاره به این دارد که در آسمان ستاره ای نیست که به دردهایم گوش فرا دهد  اما تنها تصویری که مناسب این پست دیدم نقاشی شب پر ستاره ون گوگ  هست و لا غیر .